Tygrys I to chyba najbardziej rozpoznawalny niemiecki pojazd bojowy. Model w skali 1/35 znajdzie się w prawie każdej kolekcji entuzjasty tej skali. Skleiłem go praktycznie prosto z pudełka, dodając kilka prostych i efektywnych dodatków wykonanych od podstaw. Zobacz jakie.

Sklejanie Tygrysa Academy 1/35

Klasyczny Tygrys na stalowych kołach Academy. W tym modelu wypróbowałem nakładanie Zimmeritu ze szpachlówki poliuretanowej, wykonanie od podstaw błotników z blaszki mosiężnej. W modelach czołgów zawsze wyzwaniem są gąsienice, na filmie pokazuję jak  zamontować gumowe gąsienice, tak aby wyglądały realistycznie. Dodatkowo prosty trick jak powielić ogniwa gąsienicy domowym sposobem.

Model został pomalowany farbami Tamiya i poddany zmasowanemu weatheringowi przy pomocy washy olejnych, pigmentów i preparatów AK-Interactive.


Reklama

Zestaw farb Hataka Hobby, domalowania modeli niemieckich pojazdów bojowych z 1945, z zastosowaniem technik malowania i weatheringu.
.

Zimmerit — specjalna masa nakładana na pancerze czołgów niemieckich w czasie II wojny światowej. Stosowano ja od grudnia 1943 do września 1944. Jej zadaniem było uniemożliwienie przymocowania do kadłubów pojazdów, posiadających silne magnesy ręcznych granatów przeciwpancernych z ładunkiem kumulacyjnym.Wbrew powszechnej opinii, zimmerit nie był antymagnetyczny, a jedynie amagnetyczny. Co ciekawe, jedynym państwem, które w czasie II wojny światowej wykorzystywało przeciwczołgowe miny magnetyczne na dużą skalę, była III Rzesza.

Zimmerit składał się z polioctanu winylu (popularny klej do drewna WIKOL – jako spoiwo) (25%), trocin (10%), siarczanu baru (40%), siarczku cynku (10%), oraz ochry (barwnik) (15%). Masa przed użyciem miała konsystencję rzadkiego kitu lub też gipsu, który nakładano na pojazdy kielnią w dwóch warstwach, których celem było utrudnienie przymocowania min magnetycznych. Aby przyspieszyć proces schnięcia, po nałożeniu drugiej warstwy całość była wygrzewana lampą lutowniczą.

We wrześniu 1944 roku zaniechano nanoszenia zimmeritu na pancerze czołgów z uwagi na pogłoski o jego łatwopalności. Nie okazało się to prawdą, ale zaniechano jego stosowania z powodu pracochłonności i małej korzyści na ówczesnym polu walki. Zimmerit jako środek przeciwdziałający przyczepianiu min magnetycznych nie spełnił swojego zadania. Jednak chropowata i matowa powierzchnia ograniczała powstawanie refleksów światła, dzięki czemu pojazdy pokryte zimmeritem były znacznie trudniejsze do zauważenia, tak z powietrza jak i ziemi.

Źródło – wikipedia