Modelarze dobrze znają oznaczenia RLM 81, RLM 82 i RLM 76. To paleta barw charakterystyczna dla ostatniego okresu wojny i właśnie z nią najczęściej spotykamy się przy modelach Messerschmitta Me 262. W instrukcjach schematy malowania wyglądają zwykle dość prosto – dwa kolory na górze i jasny spód. W rzeczywistości proces malowania był elementem technologii produkcji i przebiegał w kilku etapach.

Jeśli chcesz zobaczyć szersze omówienie tego tematu, zajrzyj też do artykułu na Arma Hobby News: Me 262 i późnowojenne kolory RLM – próba uporządkowania tematu.

Od podkładu do kamuflażu

Pierwszym etapem była powierzchnia naturalnego metalu – Naturmetall. Część elementów płatowca (a zwłaszcza wnętrze) pozostawała bez warstwy farby aż do dalszych etapów produkcji.

Następnie zabezpieczano elementy wymagające ochrony antykorozyjnej. Części stalowe oraz inne elementy konstrukcyjne pokrywano farbą RLM 02, która pełniła rolę podkładu ochronnego i występowała w kilku odcieniach. Kabinę i niektóre elemnety wnętrza zabezpieczano inna farbą antykorozyjną, RLM 66.

Kolejnym krokiem było przygotowanie powierzchni płatowca. Linie podziału blach i łączenia elementów szpachlowano jasnoszarą szpachlówką, wygładzając powierzchnię i zmniejszając opory aerodynamiczne.

Dopiero potem pojawiał się właściwy kamuflaż.

Na części elementów – szczególnie usterzeniu pionowym i zewnętrznych sekcjach skrzydeł – nanoszono kolor RLM 75. Różnice kolorystyczne tych elementów nie były przypadkiem.

Wynikały z organizacji produkcji niemieckiego przemysłu lotniczego pod koniec wojny. Poszczególne podzespoły samolotu powstawały w różnych zakładach, a dopiero później trafiały do montażu końcowego. Elementy takie jak skrzydła czy usterzenie mogły więc być malowane wcześniej, według nieco innych standardów lub w innym momencie zmian technologicznych.

Podobne zjawisko można zaobserwować także w późnych wersjach Messerschmitta Bf 109 G i K, gdzie różnice odcieni między elementami płatowca również wynikały z produkcji podzespołów w różnych zakładach.

Kolory Luftwaffe to temat niekończących się dyskusji wśród modelarzy. W rzeczywistości ich odcienie często różniły się w zależności od okresu produkcji i producenta farby. Dziś możemy polecić lakiery AK Interactive z serii Real Colors, które należą do najbardziej zbliżonych do historycznych odpowiedników. Można jednak użyć także farb innych producentów – niewielkie różnice odcieni są w tym przypadku całkowicie realistyczne.

Zobacz na stronie producenta link

Polski producent farb modelarskich, Hataka Hobby także oferuje kolory do późnowojennych samoloów Luftwaffe. Dobór tych kolorów jest trochę mylący (RLM83 to inny kolor, i nie mial zastosowania na samolotach operujących nad lądem, ale w zestawie znajdziesz najważniejsze kolory RLM 81/82/76.

 

Zobacz w sklpie Arma Hobby link

Plamy RLM 82 i wężykowy RLM 76

Na większości powierzchni pojawiała się następnie półprzezroczysta warstwa bazowa RLM 81, która nie zawsze całkowicie przykrywała wcześniejsze kolory.

Kolejnym etapem były oznaczenia górnego kamuflażu. Na bazowej warstwie RLM 81 nanoszono RLM 82 w postaci łamanego kamuflażu lub nieregularnych natryskiwanych plam. Układ plam był zwykle dość swobodny i zależał od miejsca produkcji oraz praktyki konkretnej linii montażowej.

Na końcu wykonywano charakterystyczne wykończenie boków kadłuba i spodnich powierzchni. Jasny RLM 76 pojawiał się na spodzie samolotu oraz na bokach kadłuba w postaci nieregularnych, często wężykowatych pasów, które przechodziły w górny kamuflaż.

Przykład prawie pełnego pomalowania płatowca: Messerschmitt Me 262 A-1a, W.Nr. 500071 „White 3”, Oberfähnrich (chorąży) Hans Guido Mutke, 9./JG 7, lotnisko Fürstenfeldbruck, Niemcy, kwiecień 1945

Produkcja w cieniu wojny

Pod koniec wojny produkcja Me 262 była rozproszona pomiędzy wiele zakładów. Poszczególne elementy samolotu powstawały w różnych fabrykach i dopiero później trafiały do końcowego montażu. Sam montaż końcowy często odbywał się w bardzo trudnych, improwizowanych warunkach, co było kolejnym czynnikiem wpływającym na różnorodność wyglądu samolotów.

Warto też pamiętać o ponurym tle tej produkcji. W ostatnich miesiącach wojny część zakładów pracujących przy Me 262 była powiązana z systemem obozów koncentracyjnych. W produkcji samolotów wykorzystywano pracę więźniów KL, z których wielu nie przeżyło wojny.

Przykład mniej dokładnego pomalowania płatowca: Messerschmitt Me 262 A-1a, Jagdverband 44 Generalleutnant (Generał Broni) Adolf Galland, dowódca jednostki, lotnisko München-Riem, Niemcy, luty–kwiecień 1945

Więcej o kolorach Me 262

Jeśli chcesz zobaczyć dokładniejsze omówienie późnowojennych kolorów Luftwaffe i przykładów malowania Me 262, zajrzyj do pełnego artykułu:

Me 262 i późno wojenne kolory RLM – próba uporządkowania tematu

Znajdziesz tam także ilustracje schematów malowania oraz próbę uporządkowania interpretacji kolorów RLM w ostatnim okresie wojny.

Zamów model Me 262 A-1a w sklepie Arma Hobby

 

  • Kup teraz link w sklepie modelarskim Arma Hobby.

Więcej o kolorach samolotów?

Czego nie powiedzą Ci o malowaniu F-14 ?

Tajemnice „polskiego khaki”

0 0 głosy
Ocena artykułu