Dzisiaj część druga o moim modelu czołgu KV-2 (zobacz tutaj). Tym razem o wykonaniu dioramy z brzegiem rzeki. Musze przyznać, że dioramy to nie jest typowy dla mnie rodzaj modelarstwa. Oglądając film zobaczysz jak metodą prób i błędów wykonałem dioramkę zmagając się z własnymi błędami. Chyba wyszła dobrze? zobacz i skomentuj!

Reklama

Kup zestaw farb Hataka z kolorami sowieckiej broni pancernej: HTK-AS95 WW2 Soviet AFV paint set

Czołg KV-2 – zastosowanie bojowe

Seryjne KW-2 zaczęły wchodzić na uzbrojenie Armii Czerwonej pod koniec 1940. Z powodu niewielkiej liczby, używane były najczęściej w dowództwach korpusów zmechanizowanych. Czołgi te spełniały rolę czołgów wsparcia, analogiczną do nieużywanych jeszcze wówczas ciężkich dział samobieżnych (w odróżnieniu od dział samobieżnych, były całkowicie opancerzone i miały obrotową wieżę).

Porzucony KV-2, lato 1941, zdjęcie Bundesarchiv, CC BY-SA 3.0 de

Czołgi te stwarzały problemy typowe dla większości modeli KW. Były nimi niską prędkość i awaryjność podzespołów napędu i zawieszenia. Koszmarem była niedopracowana skrzynia biegów. Z powodu ciężaru tej wersji, problemy były jeszcze większe, niż w KW-1. Na skuteczność wpływała słaba prędkość obrotu wieży i naprowadzania uzbrojenia. Atutem czołgu, docenionym przez przeciwnika, było potężne działo, strzelające pociskami o masie 40-52 kg. Stosowano naboje przeciwpancerne, przeciwbetonowe i odłamkowo-burzące. Bezpośrednie trafienie pociskiem 152 mm niszczyło praktycznie każdy niemiecki czołg z początku wojny na wschodzie. Odwrotnie, pancerz KW-2 i  KW-1, sprawiał niemieckim czołgistom duże trudności. Czołg był niewrażliwy na ostrzał z dział kalibrów 3,7 cm  i 5 cm oraz krótkich dział 7.5 cm z czołgów wsparcia i StuG-ów. Jedynym działem, które mogło w miarę skutecznie zwalczać czołgi KW była słynna armata przeciwlotnicza 8,8 cm Flak 18. Sowieci stracili na początku wojny większość maszyn KV-2. Było to wynikiem usterek i porzuceń sprzętu.

W Bitwie pod Rosieniami (23-26 czerwca 1941) pojedynczy KV-2 zdołał zatrzymać atak 6 Dywizji Pancernej Wehrmachtu przez cały dzień, a następnie został porzucony z powodu skończenia się zapasu amunicji.